Friday, April 20, 2007

H KIKH-ΘΕΤΙΚΗ ΨΑΧΝΕΙ ΤΗ DURACELL THΣ...

ΦΦΦ..μα..που είναι; Αυτές τις μέρες οι οποίες για κάποιο λόγο τρέχουν με ταχύτητα φωτός λες και δε θα προλάβουν, μια σκέψη έχει μπει στο κεφάλι και δε λέει με τίποτα να βγει ...Χθες στο λεωφορείο ειδικά δε μ' αφηνε σε ησυχία. Θα στην πω μήπως και ησυχάσω λίγο. Όχι μη φοβάσαι δε σκέφτομαι να δολοφονήσω κανέναν! Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να παρατήσω τη σχολή μου. Νιώθω ότι δεν υπάρχει νόημα σ' όλο αυτό και πως ο κόσμος γύρω μου προχωράει κι εγώ μένω στάσιμη να τους κοιτάω που ΕΙΝΑΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ανήκουν κάπου τέλος πάντων. Εγώ μ' αυτή την καταραμένη σχολή δε νιώθω τίποτα. Μπορεί ν' άρχισε να μ' αρέσει σταδιακά γιατί μπήκα κατά τύχη αλλά βλέπω ότι παίρνω το δελφίνι, πάω και βλέπω τους φίλους μου, περνάω μια βόλτα σ' ένα κτίριο κοντά στη θάλασσα, δεν υπάρχει και πολύ επαφή με τα μαθήματα, χρωστάω ακόμα τα ίδια εργαστήρια, δε μου προσφέρει τίποτα. Μπαίνω στο αμφιθέατρο και είναι σαν πηγαίνω σε μάθημα κινέζικων. Κάθομαι δυο μέρες κι επιστρέφω εδώ σ' έναν άλλο κόσμο, σ' έναν άλλο πολιτισμό. "Τα 'θελες και τα 'παθες" θα μου πεις. Η πολλή σκέψη δεν κάνει καλό, όπως λέει κι ένας φίλος από τον κύκλο των χαμένων φωτογράφων που είμαστε, κι ίσως να χει δίκιο. Όμως τι να κάνω! Βέβαια το να τα παρατήσω και να φύγω γι΄άλλα κι ίσως γι' άλλα μέρη, έχει και συνέπειες εννοείται.Δοκιμασίες κι εμπόδια. Αλλά χαίρω πολύ άμα όλα ήταν εύκολα..Ε οι γονείς μου θα 'χουν παρηγοριά τον πανεπιστήμονα αδερφό μου και δε θα σκέφτονται το μικρό μαύρο ανήσυχο πρόβατο.Δε ξέρω, είναι αυτή η περίοδος που είμαι κάπως περίεργα. Σχέσεις ανούσιες, αρρώστιες -όχι και τόοσο σοβαρές αλλα ενοχλητικές-, εκνευρισμοί, τόσα που θέλω να κάνω και δε βρίσκονται οι κατάλληλοι άνθρωποι, είναι όλα εδώ μαζί ενωμένα δυνατά. Μα που σκατά πήγε αυτή η μπαταρία; Εδώ την είχα...
  • ΥΓ:Όπου να 'ναι θα βάλω τις παλιές τις φόρμες μου, θα πάρω τα πινέλα και τα χρώματα, εφημερίδες στο πάτωμα, μουσική στο ράδιο, θα φωνάξω και τους μπογιατζήδες και τα ρα τα τα ταν ΜΠΟΥΡΛΟΤΟΟ Θ' ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΤΕΙ!
  • ΥΓ2: Είδα και τις φωτογραφίες από την έκθεση και συγκινήθηκα ρε γαμώτο! Επιστρέφω με υλικο προσεχώς...

4 comments:

nosyparker said...

Κοίτα, αν λες για τη σχολή φωτογραφίας ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙΣ γιατί θα έρθω να σου βγάλω το μαλλόι τρίχα τρίχα. Ή μάλλον αν τα παρτήσεις, μπορώ να πάρω εγώ τη θέση σου; χιχιχιχι θα διακτινίζομαι!

nosyparker said...

μαλλόι!!! lol νέα λέξη αυτή :-D

lo-li said...

Α ρε nosy άμα ήταν σχολή φωτογραφίας καλά θα ήταν! πρόσεξε με...ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ! Τώρα θες ακόμα να πάρεις τη θέση μου;
Θα φτιάξω ένα ξενοδοχείο πολυχώρο στο μέλλον..θα γνωρίσω το Λάτση ή το Βαρδινογιάννη και θα το κανονίσουμε.. χαχα

ΙΙΙΙΙ...ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΗΝ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΗ ΕΞΩ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!
:-)
ΥΓ: Σε εργαστήριο φωτογραφιας πάω παράλληλα με την πανέμορφη σχολή..

Paris Apostolopoulos said...

εξαιρετικά λογικά - θα ήταν ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ να την αφήσεις..όχι οτι το οποιοδήποτε πτυχίο σε γλιτώνει πάντα (και τον καθένα) απο την famous ομάδα των G700 (700ων euro) αλλά γιατί όπως και να έχει ένα χαρτί απο ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα έχει πάντα κάτι να σου δώσει, κατι το οποίο δεν μπορείς να δεις αυτή την στιγμή.Εγώ σου λέω ότι έχει αυτη την στιγμή να σου δώσει την ικανότητα να ολοκληρώσεις ένα project -> κατάκτηση πτυχίου, να πάρεις ένα συνολο γνώσεις και να το βάλεις σε μία άκρη του μυαλού σου κτλ κτλ.

Η ζωή έχει 2 πλευρές - την ρεαλιστική και την χαλαρή χαζοχαρούμενη. Όλοι μας περπατάμε κάθε μέρα μεταξύ αυτών παρόλα αυτά καθώς ο χρόνος περνάει- και ο ανάγκες μας αλλάζουν- μεταλλάσωντε θα έλεγα - είναι η ρεαλιστικη πλευρά της που μας έρχεται στην μούρη να την αντιμετωπίσουμε και όχι η χαλαρή που σιγά σιγά σβήνει στο παρελθόν καθώς και οι βοήθειες που έχουμε μας αφήνουν να κάνουμε μόνοι μας τα βήματα μας! Η φοιτητική ζωή είναι η τελευταίά εποχή αθωότητας για ολους - αμέσως μετά ολοι μπαίνουμε στην σειρά σε αυτό που λέγεται παραγωγική διαδικασία - πίστεψε με όταν έρθει η στιγμή και η ώρα θα σκεφτείς - πω θα ήθελα μια πιο βολική θέση σε αυτή την γαμημένη παραγωγική διαδικασία!!! Πολλοί το έχουν πει πολλοί καθημερινά αναπολούν τα λάθη τους, και απλά πρέπει να βγάζουν τον σκασμό και να συνεχίζουν γιατί thats life !!!!

Μπορεί να γίνεις μια πολύ κακή πτυχιούχος διοίκησης Τουρ.Επιχειρήσεων (αν συνεχίσεις ιδιαίτερα να εισαι αδιάφορη κατα πάσα πιθανότητα θα είσαι) αυτό όμως δεν θα αναιρεί το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα έχεις καταφέρει να έχεις διαθέσιμη μια εναλλακτική πόρτα - όταν χτύπα ξύλο τα όνειρα και τα ιδεατά επαγγέλματα στον κόσμο σου καταρρεύσουν - οσες πιθανότητες υπάρχουν να μην καταρρεύσουν αντίστοιχα υπάρχουν και να το κάνουν.

Ρεαλιστικά λοιπόν η ενασχόληση σου με την σχολή δεν σου στοιχίζει τίποτα ισα ισα if you think Bigger και έξυπνα μπορεί να συνδυαστεί στο μέλλον με τις όποιες καλλιτεχνικές σου ανησυχίες - μην ξεχνάς οτι at the end of the day καλη και η τέχνη..αλλά κάποια στιγμή η αφαίμαξη στο πορτοφόλι του μπαμπά πρέπει να σταματήσει - αυτό ισχύει για όλους μας.Πρέπει να είμαστε σε θέση να παράγουμε οι ιδιοι! Think big και δείξε λίγο υπομονή και επιμονή - φαντάσου να ήταν κάτι άλλο πχ..βιβλιοθηκονομίας ή ιχθυοκαλλιέργειας ..που δεν έχουν κάτι ως επαγγέλματα αλλα σίγουρα θα έπεφταν βαριά στην εύθραυστη και καλλιτεχνικής φύση περσόνα σου!Εξάλλου what the fuck ναουμε..δεν έχεις 1000 εργασίες με μαθηματικά για επιστήμονες να λύσεις..Πάω στοίχημα θα έχει κάποιο ενδιαφέρον!

Μην σηκώσεις αμέσως τις καλλιτεχνικές σου άμυνες σε αυτό το comment - δωστου μια ευκαιρία - σε ένα από τα 5λεπτα - 10λεπτα που σκέφτεσαι το μέλλον σου (όπως κάνουμε ολοι - κάθε μέρα το πρωί το βράδυ - στο λεωφορείο - στο κρεβάτι - όταν κοιτάμε τον ουρανό κτλ κτλ).Το μέλλον μας είναι ένας συνδυασμός από το τι θέλουμε εμείς - τι αποφάσεις έχουν πάρει στο παρελθόν και πως διαχειριζόμαστε το τώρα!!!

Νομίζω το φιλοσόφησα αρκετά και δεν πρέπει ..ευχαριστώ για τον χρόνο σου...

respect!